همین که بشینی چند قدم آنطرفتر، که حواست به پر کردن جامم باشد که گاه و بیگاه و بی بهانه و بابهانه بوسه بگیرم از تو، که خاطرم جمع باشد توی قاب چشمانم هستی.... همینها را کم آورده بودم. فقط چند روز بود نبودنت؟ خب باشد!! چه فرقی میکند چند سال و چند روز و چند ساعت حتی. دل بهانهگیر که تنگ شده باشد زمان را نمیفهمد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر