خیلی وقت‌ها هرچی که برایش می‌نویسم، میل شدید و فوری به پس گرفتن‌شون را دارم. نه که حرف هایم واقعی نباشن و باری که کلمه‌ها دارن، از قلبم و مغزم نیومده باشن، اما انگار کافی نیستن. به درد نمی‌خورن. نمی‌تونن طوری بهش برسن که آرام و خوشحالش کنن.یا که من تاثیرش رو نمی‌بینم و هی می‌خوام پسشون بگیرم که چیزی را خراب نکنم