افتادم به مرور نوشتههای قدیمی این وبلاگ و نتیجهاش اینکه هروقت عاشق بودم، به تمامی زندگی رو زندگی کردم و از اون عاشقهای خل و چل و سرخوش و خجسته بودم. یادم باشه که وقت تلخی، برای خودم دل نسوزونم و اون لحظههای طولانی و عمیقی که سرشار از عشق و زندگی بودم را فراموش نکنم.