تكه هاي پازلم كم كم داره كنار هم قرار مي گيره. حالا مي دانم كه دلم مي خواهد تا حد امكان با قطار سفر كنم و مسيرهاي كوتاه را با اتوبوس. دلم مي خواهد تا مي شود كنار دريا باشم و مسيرم را زميني طی کنم.
فقط تكه هاي پازل نقشه راهم نيست كه داره كنار هم چيده ميشه، خودم را هم دارم دوباره از اول مي چينم، وسط يك دنياي جديدي كه فعلا همه چيزش برايم هيجان انگيزه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر