من نه منم

 .

خیلی عجیبه که چطوری یک آدمی یه دفعه جذابیتش را به کل برات از دست می‌ده. و همه اون علاقه برای دیدنش دود هوا می‌شه. اون ادم هنوز همونه و منم همون، اما واقعا دیگه دیدنش و وقت گذرونی باهاش دیگر اولویتم نیست. نه که نخوام ببینمش‌ها، اما دیگه اینطور هم نیستم که بخوام وقت و انرژی برای دیدنش بگذارم و ترجیحم بیشتر دیدارهای رندوم وسط جمع است. نمی‌دونم شاید هم نه اون ادم همچنان همونه و نه من. 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...