میدونی همه چیز مثل یک حباب بود که نمیفهمیدم چقدر واقعی است. این دوری و فاصله شاید بیشتر بهم نشون بده که هرچیزی چقدر عمق داره.
امروز البته در آستانه پریود هستم و همه چیز طوفانیه و خیلی نمیشه روی هیچ نظریم حساب باز کرد.
. من عاشق رنگم و معروفم به لباسهای رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج کلمهای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر