امروز قطار كه داشت به جلوي پام مي رسيد فكر كردم اگه دو قدم برم جلوتر و خودم را رها كنم توي فضاي آزاد بين ديوار و پلتفرم، همه چي توي چند ثانيه تمام ميشه، بعد وقتي كه قطار ايستاد و منتظر باز شدن در بودم، فكر كردم يك مرگ ارام مثلا با جيب‌هاي پر از سنگ توي خلوت يك رودخانه را بيشتر دوست دارم، اگه كه از خفگي دست و پا نزنم و مثلا اين قدر مست يا خمار يا گيج قرص باشم كه نفهمم چطور فرو مي روم. 

در

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...

  • خیال سفر
    یک مرحله‌ای از سفر هست که به اندازه خود سفر و شاید حتی بیشتر از روزی که پا به راه می شوی لذت دارد.  همان موقعی که بلیطت را خریده ای و هی و...
  • عیش مدامی که جا مانده
    چرا اینطوری لق می‌زنم؟ انگار که گربه‌ای باشم که یکی از سیبل‌هایش را کنده‌اند یا آدمی که دارد بدون چوب دستی روی بند راه می‌رود. حق دارم خب....
  • (بی‌عنوان)
    قلت می زنم میان امیدی و ناامیدی. میان روزهای روشن و تاریک. می ترسم. اضطراب دارم اما دلم خوش است که دارم دنیای جدید را تجربه می کند؟ می ارزد...