تولد نحس

بدترین روز تولدم  بود. فکر نکنم هیچ وقت بتونم دوستش داشته باشم دوباره و هر سال منتظر باشم که  بوسه روز تولدم را تحویل بگیرم.
دلم خوش بود به بهانه های کوچک زندگی  که خودم برای خودم می ساختم و الان فقط دلم می خواد از همه شون فرار کنم.  
 تیکه تیکه کردن فروغی که همه این سالها همراهم بود  بهترین نشونه اینه که بهانه بی بهانه.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...