بعضی وقتها به خودت می ایی و می بینی زندگی ات شبیه فیلم ها شده است و فلان سکانس فلان فیلم شده است، الان زندگی واقعی تو. فقط باید حواسم باشد قرار نیست اخرش شبیه آن فیلم باشد. آخرش را قرار است خودم بنویسم
در

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...

  • دوباره می‌سازمت روتین
     . یک ماه و نیم پیش که از رفتن نوشته بودم، هنوز مطمئن نبودم که راهی می‌شم. حالا اما دو هفته‌ است که اومدم و انگار در ادامه‌ی همان مسیر شش سا...
  • کلمات
      . یک مرحله‌ای از نوشتن است که رابطه من و کلمه‌ها کاملا مکانیکی می‌شه . بغض‌هام را کردم، اشک‌هام را ریختم، خشم‌هام را ف...
  • چند روز مانده به رفتن؟
    اگر همه چیز همانطور که پیش‌بینی می‌کنم جلو بره، ۲۰ ژانویه می‌روم به دابلین که برای تولد سه سالگی دخترک آنجا باشم و بعد از یک هفته یا ...