..

کتاب «مصطفی شعاعیان و رمانتیسم انقلابی» را هم دست گرفتم اینقدر که عادت کردم چند کار را همزمان انجام بدم و قرارم نمیگیره بشینم سر یک کار فقط.

چقدر وقایع سالهای دهه 40 شبیه این سالهای ما است. چرا تاریخ هی برای ما تکرار می شه و هربار فقط رنگ و لعابش عوض شده؟

**یادم باشه که به قول م. قائد عزیز: «هیچ حقیقت مطلقی وجود ندارد و همه عقاید بشر نتیجه ادراک ها و عادات او در نگاه کردن، دیدن و قضاوت کردن است»

در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...

  • خیال سفر
    یک مرحله‌ای از سفر هست که به اندازه خود سفر و شاید حتی بیشتر از روزی که پا به راه می شوی لذت دارد.  همان موقعی که بلیطت را خریده ای و هی و...
  • عیش مدامی که جا مانده
    چرا اینطوری لق می‌زنم؟ انگار که گربه‌ای باشم که یکی از سیبل‌هایش را کنده‌اند یا آدمی که دارد بدون چوب دستی روی بند راه می‌رود. حق دارم خب....
  • (بی‌عنوان)
    قلت می زنم میان امیدی و ناامیدی. میان روزهای روشن و تاریک. می ترسم. اضطراب دارم اما دلم خوش است که دارم دنیای جدید را تجربه می کند؟ می ارزد...