چی را توی این دنیا خیلی دوست دارم و مرور زمان چیزی از لذتش کم نکرده؟ نوشتن را. نوشتن یک تحقیق مفصل را وقتی که چندین ماه قبلش خوندی و مصاحبه کردی و توی سر و کله خودت و حتی دیگران زدی که بفهمی ماجرا از چه قراره و حالا می خواهی آجر روی آجر بگذاری و جلو بری. این مرحله همیشه کند و سخت و حتی جانکاه پیش می ره. اما همیشه هم لذت داره. یک لذت غریب که توی هیچ چیز دیگهای مثالش را ندیدم. وقتی که توی این مرحله هستم٬ سخت ترین کار دنیا برایم جدا شدن از کیبرد و مانیتوره و مثل صبحهایی که هی می خوام ۵ دقیقه بیشتر بخوابم٬ خاموش کردن کامپیوتر را به تعویق میاندازم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر