،می خوان به زور بهت حالی کنن که راه فراری نیست، طوری می اندازندت گوشه رینگ که احساس خفگی کنی، چه فرقی می کنه که قصدشان مهربانی کردن باشه حتی، مهم اینه که افتادی گوشه رینگ.
امیدم فقط به اینه که آسمون تا بخواهی فراخ است و حتی بدون بال هم میشه پرید
. من عاشق رنگم و معروفم به لباسهای رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج کلمهای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...