پا به پای نرفتن


تمام نمی شوند این روزها. تمام نمی شوند این روزهای لعنتی.من طاقت همه چیز را دارم جز رنج تو. طاقت همه چیز را دارم جز اینکه تو خوب نباشی و من کنارت نباشم و حالا باید صبوری کنم پا به پای نرفتن و هی روزها را بشمارم و روزهای لعنتی تمام نشوند. خسته شده ام. از این همه ناتوانی ام خسته شده ام. این همه رنج سهم ما نبود.......
در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...

  • خیال سفر
    یک مرحله‌ای از سفر هست که به اندازه خود سفر و شاید حتی بیشتر از روزی که پا به راه می شوی لذت دارد.  همان موقعی که بلیطت را خریده ای و هی و...
  • عیش مدامی که جا مانده
    چرا اینطوری لق می‌زنم؟ انگار که گربه‌ای باشم که یکی از سیبل‌هایش را کنده‌اند یا آدمی که دارد بدون چوب دستی روی بند راه می‌رود. حق دارم خب....
  • (بی‌عنوان)
    قلت می زنم میان امیدی و ناامیدی. میان روزهای روشن و تاریک. می ترسم. اضطراب دارم اما دلم خوش است که دارم دنیای جدید را تجربه می کند؟ می ارزد...