از دست خودم عصبانی هستم و هیچ‌چیزی بدتر از این نیست. می‌فهمم که چرا اینطور شد و یک جاهایی به خودم حق می‌دهم اما همچنان دلخورم و خشم دارم.

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...