وسط مرتب کردن فایلهای کاریام دیدم یک جا، بالای متن یک مصاحبهی نیمهتمام، نوشته بودم «اینقدر زیاد دوستت دارم که گاهی خودم هم حیران میشوم.» خوبه که آدم یک جایی از حجم زیاد احساسی که توی قلبش داره حیران بشه و نتونه بدونه ثبت کردنش ازش عبور کنه. اصلا حیرانی همیشه خوبه.