به یک جای خوبی رسیده ام که تلخی ها و غم ها ته نشین شده اند. می دانم که هستند و بودنشان را پذیرفته ام و در عین حال آن قدرت ویران کننده برای سایه انداختن روی زندگی را هم ندارند و می شود که قدم های کوچک، محکم و آرام جلو بروند.