.
کابوس، اضطراب، پنیک اتک و حتی گریه، همه‌شون راهکارهای دفاعی بدن برای محافظت از آدم در شرایط سخت هستن، گاهی اما حتی بدن آدم هم توان دفاع کردن از خودش را از دست می‌ده و فقط تماشا می‌کنه. بهت زده‌ام و حیران. عزیز قشنگ من. چه کار کنم حالا؟ به چه ریسمانی چنگ بندازم؟ متنفرم ازشون. با بند بند وجودم متنفرم ازشون
در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

تا آن روز بزرگ آزادی

.  من عاشق رنگم و معروفم به لباس‌های رنگارنگم. اما حالا بعد از این کشتاری که هیج‌ کلمه‌ای توان نشان دادن عمق اندوه و خشمش را نداره، فقط سیاه...

  • خیال سفر
    یک مرحله‌ای از سفر هست که به اندازه خود سفر و شاید حتی بیشتر از روزی که پا به راه می شوی لذت دارد.  همان موقعی که بلیطت را خریده ای و هی و...
  • عیش مدامی که جا مانده
    چرا اینطوری لق می‌زنم؟ انگار که گربه‌ای باشم که یکی از سیبل‌هایش را کنده‌اند یا آدمی که دارد بدون چوب دستی روی بند راه می‌رود. حق دارم خب....
  • (بی‌عنوان)
    قلت می زنم میان امیدی و ناامیدی. میان روزهای روشن و تاریک. می ترسم. اضطراب دارم اما دلم خوش است که دارم دنیای جدید را تجربه می کند؟ می ارزد...